Κοινά • Αυτονομία • Άμεση Δημοκρατία
Γνώμες / Αναλύσεις
Μερικές παρατηρήσεις για το νέο κόμμα Τσίπρα Νέο κόμμα Τσίπρα, ΕΛΑΣ και θα ξεκινήσω από το προφανές, το όνομα, από τη στιγμή που για αυτό έγινε ο μεγαλύτερος ντόρος. Η επιλογή του Τσίπρα να παρουσιάσει το νέο του πολιτικό εγχείρημα υπό το συγκεκριμένο ακρωνύμιο θυμίζει, ασφαλώς, την παλαιότερη τεχνική του Γιώργου Καρατζαφέρη με το ΛΑ.Ο.Σ. […]
Τα ανεπαρκή πολιτικά υποκείμενα της νεωτερικότητας Η νεωτερική κοινωνία, ενώ μίλησε για ελευθερία, πρόοδο και χειραφέτηση, κατέστρεψε σιγά σιγά τις μορφές ζωής μέσα από τις οποίες οι άνθρωποι θα μπορούσαν πράγματι να γίνουν αληθινά πολιτικά όντα.1 Διέλυσε τους θεσμούς, τις κοινότητες, τον δημόσιο χώρο, ακόμη και τις μορφές παιδείας, φέρνοντας ως αποτέλεσμα αυτό που βλέπουμε […]
Βλέπεις άτομα όπως ο YouTuber Φειδίας Παναγιώτου (ο οποίος πρωτου να ανακαλύψει την τάχα “άμεση δημοκρατία”, βάσιζε το περιεχόμενό του στο να αγκαλιάζει celebrities όπως o αγαπημένος του Elon Musk), να εκλέγονται στις Ευρωεκλογές. Ακούς τον τηλεοπτικό μαϊντανό (δεν έχω καταλάβει τι άλλη ιδιότητα έχει) Gio K να λέει ότι θέλει να γίνει πρωθυπουργός, έχοντας […]
Τα fake news και η κατάρρευση του κοινού κόσμου Είναι πολύ βολικό να αντιμετωπίζουμε τα fake news ως ένα επικοινωνιακό ή, ιδίως μετά την έλευση της ΑΙ, τεχνολογικό πρόβλημα. Είναι πολύ βολικό, αλλά συνάμα είναι και ρηχό. Μιλάμε για πουλημένα ΜΜΕ, κακόβουλους αλγορίθμους, κοινωνικά δίκτυα που χρησιμοποιούνται εργαλειακά, trolls, bots, “ομάδες αλήθειας”κ.ο.κ. Φυσικά δεν αρνούμαι […]
Τα μεγάλα κινήματα και η αδυναμία δημοκρατικής μετάφρασης των κοινωνικών ρηγμάτων Το ερώτημα αν τα μεγάλα κινήματα μπορούν να γεννήσουν δημοκρατία ίσως ακούγεται εκ πρώτης ακαδημαϊκό. Οι ιστορικές συγκυρίες όμως, το επαναφέρουν διαρκώς και βίαια στο προσκήνιο ως επιτακτικό. Τη στιγμή που μια κοινωνική ρήξη, μια συλλογική εμπειρία αδικίας και απονομιμοποίησης δοκιμάζεται και δείχνει αν […]
Η σύγχρονη αναβίωση των εθνικιστικών αφηγημάτων, την οποία μπορεί κανείς – πολύ εύκολα – να παρατηρήσει από τον Τραμπ στις ΗΠΑ και τη Λεπέν στη Γαλλία, έως τον Μητσοτάκη της “κανονικότητας” και της “εθνικής σταθερότητας” στην Ελλάδα (με άπειρες βεβαίως ενδιάμεσες παραλλαγές και διακυμάνσεις), παρουσιάζεται από τις διάφορες αναλύσεις ως μια “στροφή προς τα δεξιά” […]
Αποαποικιοποίηση της Αυτονομίας: Φαντασιακή ρήξη και συλλογική δημιουργία Τι σημαίνει να είμαστε ελεύθεροι, μέσα σε έναν κόσμο όπου η ελευθερία μοιάζει να βρίσκεται ταυτόχρονα παντού και πουθενά. Από τον Διαφωτισμό έως σήμερα, η αυτονομία παρουσιάζεται ως το ύψιστο δικαίωμα του ατόμου να αυτοπροσδιορίζεται και να καθορίζει ο ίδιος τη μοίρα του και τη ζωή του.1 […]
Δεν είναι κάποιο σπουδαίο μυστικό, ότι στον 21ο αιώνα, η εξουσία έχει εξελιχθεί και έχει αλλάξει μορφή. Δεν εδράζεται πια μονάχα σε στρατούς, εδαφικές κατακτήσεις ή φυσικούς πόρους, αλλά μετατοπίζεται ραγδαία στον χώρο του ψηφιακού, εκεί όπου η πληροφορία έχει αναχθεί στην πρώτη ύλη κάθε οικονομικής και πολιτικής διαδικασίας.
Τεχνητή νοημοσύνη: μια κριτική στην ορολογία που τη συνοδεύει, από τα “νευρωνικά δίκτυα” έως την ίδια την έννοια της “νοημοσύνης”…
Η κρίση του κοινοβουλευτισμού και η αποσάθρωση του νεοφιλελεύθερου οικοδομήματος, αποτελούν την επιφάνεια μιας βαθύτερης διάρρηξης του κοινωνικού φαντασιακού της νεωτερικότητας. Το σχέδιο της απεριόριστης προόδου και της απεριόριστης ορθολογικότητας – εκείνο που κάποτε υποσχόταν χειραφέτηση και ευδαιμονία – έχει εκφυλιστεί σε τεχνικό-οικονομική διαχείριση και σε μια αέναη επέκταση της εμπορευματοποίησης, με τραγικές κοινωνικές και περιβαλλοντικές συνέπειες.
Ζούμε σε μια ιστορική συγκυρία όπου η άνοδος της ακροδεξιάς δεν αποτελεί πλέον έκπληξη. Από την Ευρώπη ως τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ, η ρητορική του φόβου, της εθνικής καθαρότητας, της θεσμικής καταστολής και της κανονικότητας διαχέεται στον δημόσιο λόγο σαν να μην ήταν ποτέ πρόβλημα.
Σκέψεις για την κοινωνική θέσμιση της ταυτότητας Πρώτη δημοσίευση: Αυτολεξεί Τι σημαίνει “άντρας”; Τι σημαίνει “γυναίκα”; Και από πού προκύπτουν αυτές οι σημασίες; Βασική μου θέση είναι πως η παραδοχή ότι το φύλο είναι βιολογικά δεδομένο – δηλαδή ότι κάποιος “είναι” γυναίκα ή άντρας από τη φύση του – αποτελεί μια ιδεολογική σύμβαση. Δεν εννοώ […]
